Το αγαπημένο παιδί της Apple κηρύσσει πόλεμο στον Τιμ Κουκ!

Από τον χρήστη esimeon, στις 23 July 2015

Ο λόγος για τον Jim Dalrymple. Γνωστός και μη εξαιρετέος στους κύκλους της Apple για τη σχέση του με τα μεγάλα κεφάλια της εταιρίας, ο Jim μπορεί να πίνει καφέ με τον Τιμ, να κάνει βόλτα στο νέο “διαστημόπλοιο-αρχηγείο” της Apple κεκλεισμένων των θυρών και φυσικά μπορεί να παίρνει σπίτι του ΤΖΑΜΠΑ όλες τις νέες συσκευές πριν και αυτές βγούμνε στην αγορά. Δεν τα λες και λίγα τα προνόμια, για έναν άνθρωπο από τον Καναδά που στην καθημερινότητα του μοιάζει με άστεγο που πίνει μπίρες. Θα περίμενες να είναι τουλάχιστον ευγνώμων, ναι; Θα περίμενες αν έχει κάτι αρνητικό για την Apple, κάτι που θα της κάνει κακό, ο,τιδήποτε θα έφερνε κακή δημοσιότητα, να το συζητούσε πρώτα με την Apple. Να τους έριχνε μια ειδοποίηση. Να ξέρουν που βρίσκονται. Να τους πει τι δεν κάνουν καλά. Κάτι τέλος πάντων, που θα δικαιολογούσε την αγάπη που του έχει δείξει τόσα χρόνια η εταιρία. Μια αγάπη που είναι αυτή που του φέρνει το ψωμί στο τραπέζι του. Μιας και χωρίς τις “αποκλειστικότητες” που βασίζονται σε αυτήν ο Jim Dalrymple θα ήταν ένα τίποτα. Άλλος ένας blogger ανάμεσα σε πολλούς…Μια αγάπη χάρη στην οποία μπορεί να ζητάει 8000$ (!) για κάθε επεισόδιο του podcast του. Το οποίο μεταξύ μας είναι εξαιρετικά βαρετό και μονότονο.

Τι έκανε λοιπόν το αγαπημένο παιδί της Apple; Γύρισε να δαγκώσει το χέρι που τον ταΐζει.

Όντας από τους πρώτους υποστηρικτές του  music, ο Jim έσπευσε να γράψει διθυραμβικές κριτικές, να δώσει στην δημοσιότητα playlists δικές του, με τις οποίες προπονούνταν, να κλείσει το λογαριασμό του στο Spotify, να εξυμνήσει την νέα κίνηση της Apple.

Μέχρι εδώ αναμενόμενα. Τα περίμενες.

Μέχρι χθες. Όπου ο Jim ξέσπασε. Με ένα ποστ χείμαρρο κράζει την Apple ασταμάτητα. Κράζει το  music.

“Ως εδώ. Αρκετά. Η ώρα έφτασε για μένα – το  music είναι πολύ μεγάλος μπελάς για να ασχοληθώ. Κανένας εντός ή εκτός της Apple με τον οποίο μίλησα δεν έχει ιδέα πως να το φτιάξει, όποτε οι πιθανότητες για ένα θετικό αποτέλεσμα είναι μικρές έως μηδενικές.”

Αυτό που έπαθε ο κύριος Dalrymple έχει να κάνει περισσότερο με το iCloud library και όχι τόσο με το  music αυτό καθεαυτό. Με απλά λόγια, προσπάθησε να περάσει όλη την μουσική του στο iCloud library για να την έχει διαθέσιμη παντού. Το πρόβλημα είναι ότι το iCloud library προσπαθεί να μην αποθηκεύει διπλά τραγούδια. Όταν λοιπόν βάζεις στο “σύννεφο” έναν studio δίσκο ενός συγκροτήματος, όλα καλά. Όταν όμως το συγκρότημα έχει και συλλογές, οι οποίες έχουν επίσης μέσα τα ίδια ακριβώς τραγούδια με το studio άλμπουμ, τι γίνεται; Το iCloud library αρνείται να τα ανεβάσει. Αυτό γίνεται. Προσοχή. Δεν μιλάω για διαφορετικές εκτελέσεις. Μιλάω για δυο τραγούδια ακριβώς ίδια. Το πρόβλημα του φίλου μας, του Jim είναι ότι θέλει ακόμη και τα άλμπουμ των συλλόγων του να είναι πλήρως ενημερωμένα και ολοκληρωμένα. Δεν τον αδικώ. Μπορεί να είναι τελειομανία, αλλά ειναι ένα απολύτως λογικό αίτημα.

Τα δεινά του φίλου μας δεν σταμάτησαν εκεί όμως.

“Σαν να μην έφταναν ολα αυτά, το  music μου έριξε ακόμη ένα χτύπημα. Μέσα στο Σ/Κ έκλεισα το  music και αυτό πήρε ένα μεγάλο κομμάτι της αγορασμένης μουσικής μου μαζί του. Το λυπηρό είναι ότι πολλά από αυτά τα CD τα είχα περάσει χρόνια πριν και δεν έχω πλέον πρόσβαση σε αυτά. Κοιτώντας το iTunes Match πριν το  music, μου λείπουν περίπου 4700 τραγούδια. Σε αυτό το σημείο, δεν με ενδιαφέρει πλέον. Απλά θέλω το  music μακριά από τις συσκευές μου. “

Αυτό που πιθανότατα συνέβη στον Jim είναι αυτό για το οποίο είχαμε προειδοποιήσει σε προηγούμενο άρθρο μας. Δεν μπορείς να ανεβάσεις τα τραγούδια σου στο σύννεφο και να περιμένεις να τα ξαναβρείς όπως τα άφησες. Το  music δεν μπορεί να τα ξεχωρίσει. Από τη στιγμή που θα τα ανεβάσεις στο σύννεφο και θα τα σβήσεις από το δίσκο σου, δεν θα είναι ποτέ πια ίδια. Θα προσαρμοστούν με γνώμωνα τον χώρο που καταλαμβάνουν. Και φυσικά θα γίνουν και DRM protected, όποτε από την στιγμή που κλείνεις το  music θα σταματήσει και η πρόταση στην μουσική σου. Επαναλαμβάνω. Αυτό θα συμβεί μόνο εάν σβήσεις και τα πρωτότυπα από τον δίσκο σου. Αυτά που υπάρχουν στο  music ΔΕΝ είναι δικά σου. ΔΕΝ μπορείς να τα κατεβάζεις όποτε θες και να τα κρατήσεις. Απλά τα νοικιάζεις. Πρέπει να κρατήσεις τα πρωτότυπα, εάν σε ενδιαφέρουν. Αν ο τεράστιος Jim Dalrymple δεν το ήξερε αυτό, τότε…θα έπρεπε να παρατήσει τo blog του και να διαβάζει Appλα.

Στο τέλος ο Jimακος κλείνει με μια δήλωση φωτιά.

“Εμπιστεύτηκα τα δεδομένα μου στην Apple και με απογοήτευσαν. Απέτυχα επίσης να κάνω back up την βιβλιοθήκη μου πριν να εγκαταστήσει το  Music. Δεν θα ξανακάνω τα ίδια λάθη.”

Δεν θα εμπιστευτεί ξανά τα δεδομένα του στην Apple ο κύριος Dalrymple.

Μεγάλη μπουκιά φάε, μεγάλο λόγο μη λες.

Βαριά λόγια ξεστόμισε. Λόγια που δύσκολα παίρνει πίσω. Ακόμη και στις μέρες μας.

Το πρόβλημα του γράφοντος φυσικά δεν είναι με το γεγονός ότι έγινε ιδιαίτερα γλαφυρός και ανοιχτός με τα προβλήματα του. Το ένα εκ των οποίων δεν είναι ιδιαίτερα συχνό, αλλά υπαρκτό παρ’ολ’αυτά, πρόβλημα και το άλλο δεν είναι καν πρόβλημα. Είναι βλακεία του ίδιου του Jim.

Το πρόβλημα του γράφοντος έγκειται στο γεγονός ότι ο Jimακος έπρεπε να είναι πιο σωστός απέναντι στον Τιμ και στην πάρεα του. Όφειλε να τους προειδοποιήσει για το πρόβλημα. Όφειλε να περιμένει. Στην τελική επωφελείται μονίμως από την Apple. Έπρεπε να κάνει το ίδιο για αυτούς. Το όφειλε.

Δεν ξέρω αν έχουν βρει “ευάλωτο” τον Τιμ και τον εκμεταλλεύονται. Αν δοκιμάζουν τα όρια του. Αν βλέπουν αδυναμία στον φόβο του να έρθει σε ανοιχτή αντιπαράθεση με τον οποιονδήποτε. Είτε αυτός λέγεται Jim Dalrymple είτε Taylor Swift. Πάντως ένα είναι σίγουρο…

Εάν ζούσε ο Steve Jobs ο Jimακος θα είχε μπει στην μαύρη λίστα της Apple και θα κάναμε πολύ καιρό να τον ξαναδούμε. Θα καθόταν μαζί με το γατάκι τον Gurman ΕΞΩ από τα events της Apple και τότε θα ήθελα να δω αν θα χρέωνε 8000$ το κάθε επεισόδιο του podcast του.

Μπορείς να ακολουθήσεις τον δημιουργό του άρθρου στο twitter, στο @nikouf.